Milo wyobraża sobie świat

Yoto mówi: Milo próbuje wyobrazić sobie życie swoich współpasażerów. Milo trata de imaginar las vidas de sus compañeros de viaje.

Milo jedzie długą podróż metrem ze swoją starszą siostrą. Aby zabić czas, przygląda się twarzom wokół siebie i tworzy w wyobraźni obrazy ich życia. Jest mężczyzna z wąsami rozwiązujący krzyżówkę; Milo wyobraża go sobie grającego w pasjansa w zagraconym mieszkaniu pełnym zwierząt. Jest kobieta w sukni ślubnej z małym pieskiem wystającym z torebki; Milo widzi ją w wielkiej katedralnej ceremonii.

A potem jest chłopiec w garniturze z jaskrawobiałymi tenisówkami; Milo wyobraża go sobie wracającego do zamku z mostem zwodzonym i lokajem. Kiedy jednak chłopiec w garniturze wysiada na tym samym przystanku co Milo – idąc tą samą ścieżką, zmierzając w to samo miejsce – Milo uświadamia sobie, że nie można tak naprawdę poznać nikogo tylko po wyglądzie.